Ἐμοῦ προσευχόμενου, σοῦ δὲ κοιμωμένου

Από το βιβλίο «Υπεύθυνοι για όλα» του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Πολλοί άνθρωποι, άν και δεν προσεύχονται ιδιαίτερα, αναγνωρίζουν όμως τή δύναμη καί την άξια της προσευχής και σε πολύ δύσκολες στιγμές προστρέ­χουν στις εκκλησίες ή στά μοναστήρια και παρακαλούν τους Ιερείς ή τους μο­ναχούς νά προσευχηθούν γι' αυτούς. Δεν είναι άσχημο αυτό, αλλά μήπως η κίνηση αύτη σημαίνει πώς δεν θέλουν νά αναλάβουν οι ίδιοι την ευθύνη;

Επ' ελπίδι Αναστάσεως

Α­πό­δει­πνο στο νε­κρο­τα­φεί­ο. Ο ή­λιος ε­τοι­μά­ζε­ται για βου­τιά πί­σω α­π’ το βου­νό κι εί­ναι τό­σο θελ­κτι­κό το φως του την ώ­ρα τού­τη που με προ­κα­λεί να κοι­τά­ξω α­πό το πλα­ϊ­νό μι­σο­γερ­μέ­νο πορ­τά­κι της εκ­κλη­σιάς. Φως ι­λα­ρόν πλημ­μυ­ρί­ζει τα μά­τια μου, δε­ή­σεις για τους α­δερ­φούς μου χα­ϊ­δεύ­ουν τ’ αυ­τιά μου. «Υ­πέρ των εν α­σθε­νεί­ας κα­τα­κει­μέ­νων…», η θύ­μη­ση στον πα­τέ­ρα μου και τους πο­λυ­ά­ριθ­μους κα­τοί­κους των νο­σο­κο­μεί­ων. Δά­κρυ­α στην ψυ­χή μου. «Δι’ ευ­χών» κι ό­σο να κοι­τά­ξω λί­γο ψη­λό­τε­ρα στα σύν­νε­φα χά­νε­ται κι η τε­λευ­ταί­α κου­κί­δα του η­λι­ά­το­ρα. Μέ­ρα α­κό­μα και οι λι­γο­στοί πι­στοί σκορ­πί­ζουν γρή­γο­ρα. Μό­νο η κυ­ρά Α­λε­ξάν­δρα, παίρ­νει τον κά­τω δρό­μο. 

«Μεταμοσχεύσεις Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;»

Σημείωση: Όσοι βρεθήκαμε εκεί συγκλονιστήκαμε με όσα ακούστηκαν και προβλήθηκαν. Το ίδιο και όσοι παρακολούθησαν απ' ευθείας την ημερίδα από την Πειραϊκή Εκκλησία. ΠΡΕΠΕΙ όλοι μας ΆΜΕΣΑ να υπογράψουμε τη δήλωση που θα βρείτε σε link στο τέλος της ανάρτησης και να την στείλουμε στον Ε.Ο.Μ. Είναι θέμα σωτηρίας ψυχών!!!

Μέ τίς εὐλογίες τῶν Σεβ. Μητροπολιτῶν Πειραιῶς καί Γλυφάδας ἡ ΕΣΤΙΑ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ καί ἡ ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΙΩΣΥΝΗ πραγματοποίησαν τό Σάββατο 20 Ἀπριλίου 2013 στό Στάδιο εἰρήνης καί Φιλίας ἡμερίδα μέ θέμα «Μεταμοσχεύσεις Δωρεά ἤ ἀφαίρεση ζωῆς;» Καθηγητές Πανεπιστημίου, γιατροί, Θεολόγοι καί νομικοί τοποθετήθηκαν μέ ἀδιάσειστα ἐπιχειρήματα ἀρνητικά στήν ἀφαίρεση μονῶν ζωτικῶν ὀργάνων.

Παντρεύεσαι; Σκότωσε τον Εγωισμό σου! Αγαπάς; Διορθώσου!

Tι σημαίνει ένα διαζύγιο; Την ανικανότητά μας να αγαπήσουμε. Αυτό βασικά σημαίνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι οι δικαιολογίες μας. Την αποτυχία να αγαπηθούμε. Τη λαθεμένη αντίληψη που είχαμε για τον γάμο. Ο γάμος δεν είναι βίος ανθόσπαρτος. [...]
Μελετήστε με προσοχή την ακολουθία του Μυστηρίου [ενν. του γάμου]. Υπάρχει και μεταφρασμένη. Εκεί μέσα λοιπόν υπάρχουν όλα τα στοιχεία και όλες οι προϋποθέσεις που αν τις ζήσεις φθάνεις στην πληρότητα της σχέσης σου. Η Εκκλησία από την αρχή μας δείχνει τον δρόμο: «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός…». Κι εκείνη τη στιγμή με το Ευαγγέλιο κάνει ο ιερέας το σημείου του Σταυρού. Τι σημαίνει αυτό; Τρία πράγματα βασικά.

Γιά τό ξεμάτιασμα...

Γιά τήν αντιμετώπιση τού "ματιάσματος" καί τής σωματικής ή υλικής βλάβης πού προκαλεί ή εξαιτίας του δαιμονική ενέργεια, υπάρχει, ειδική "ευχή επί βασκανίαν", τήν οποία διαβάζουν οί ιερείς στούς πάσχοντες. Γιά τήν αποφυγή τής βασκανίας πολλοί αδελφοί μας, επηρεασμενοι από δεισιδαιμονίες, κρεμούν πάνω τους διάφορα φυλαχτά: μάτια γαλάζια, χάντρες γαλάζιες κ.α.

Τι άλλο θα μάθουμε: οι Γερμανοί που αγπάνε τα ζώα...

Ο κόσμος μας αλλάζει... και οι άνθρωποι όλο και περισσότερο απομακρύνονται από το Θεό! Με κάθε επισημότητα. Αυτή η γενικότερη παγκόσμια απομάκρυνση χριστιανών όλων των δογμάτων από το Θεό ίσως να είναι η αιτία της παγκόσμιας αναστάτωσης που επικρατεί. Στη Γαλλία με το νόμο θα παντρεύονται ζευγάρια του ίδιου φίλου. Το ίδιο αναμένεται να αποφασίσει και το Ανώτατο Δικαστήριο των Η.Π.Α. Στην Ολλανδία η ομάδα των παιδόφιλων δικαιώθηκαν από το εκεί Ανώτατο Δικαστήριο και δεν αποτελεί απειλή για τον κοινωνικό ιστό και στη Γερμανία διαμαρτύρονται όσοι έχουν σεξουαλικές σχέσεις με τα κατοικίδιά τους... Σόδομα και Γόμορα 20 αιώνες μετά την έλευση του Σωτήρα και Λυτρωτή μας στη Γη...

Διαβάστε την είδηση για τη Γερμανία:

Όλα να τα κάνουμε προσευχή!

Ο άνθρωπος του Χριστού όλα τα κάνει προσευχή. Και τη δυσκολία και τη θλίψη, τις κάνει προσευχή. Ό,τι και να του τύχει αμέσως αρχίζει: «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με…;». Η προσευχή ωφελεί σε όλα, και στα πιο απλά. Για παράδειγμα, πάσχεις από αϋπνία, να μη σκέπτεσαι τον ύπνο.
Να σηκώνεσαι, να βγαίνεις έξω και να έρχεσαι πάλι μέσα στο δωμάτιο, να πέφτεις στο κρεβάτι σαν για πρώτη φορά, χωρίς να σκέπτεσαι αν θα κοιμηθείς ή όχι. Να συγκεντρώνεσαι, να λες τη δοξολογία και μετά τρεις φορές το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με…» κι έτσι θα έρχεται ο ύπνος.

Προσοχή στο αλουμίνιο...

Έχει ατομικό αριθμό στον Περιοδικό Πίνακα των Χημικών Στοιχείων το 13… Τυχαίο; Ίσως. Πάντως, συζητιέται και ερευνάται κατά κόρον το κατά πόσον το αλουμίνιο είναι γρουσούζικο για την υγεία μας. Παρακάτω θα καταλάβεις το γιατί...

Καλά κρυμμένο το αλουμίνιο βρίσκεται σχεδόν παντού και ίσως μας δηλητηριάζει, λένε οι ειδικοί. Μόλις 200 χρόνια από την ανακάλυψή του, έχει εξαπλωθεί σε όλο τον πλανήτη. Χωρίς αυτό δεν θα υπήρχαν αυτοκίνητα, αεροπλάνα, μοτοσυκλέτες, ποδήλατα, κουφώματα, υδρορροές, αλλά και κονσέρβες και κουτάκια αναψυκτικών.

Περί Εφημεριών εν Κωνσταντινουπόλει.

(Αρχιμ. Δοσιθέου Κανέλλου,Καθηγουμένου Ιεράς Μονής Παναγίας Τατάρνης Ευρυτανίας)

Αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω κείμενο που μας έστειλε ο Κωνσταντίνος. Υπέροχο πέρα για πέρα. Αλήθειες άγνωστες στους πολλούς. Ιστορίες μοναδικές από σπουδαίες μορφές ιερέων στην Κωνσταντινούπολη. Θαυμαστός ο Θεός μας...

Σεβασμιώτατε[*] δέσποτα, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και συλλειτουργοί, ευχαριστώ πολύ που με καλέσατε για να σας ομιλήσω. Δεν έρχομαι εν σοφία λόγων, ούτε ως επιστήμων θεολόγος, ούτε για να τριχάσω την τρίχα.

Είμαι ένας καλογερόπαπας και απευθύνομαι σε παπάδες, με την παλαιά έννοια του όρου «παπάς», κι όχι με την μειωτική που μας αποδίδουν σήμερα με την λέξι «παπαδαριό». «Παπάς» είναι λέξις τιμητική και είναι χαϊδευτικό της λέξεως «πατήρ», και μετάφρασις της αραμαϊκής λέξεως «αββάς». Και η λέξις «παπάς» ή «παπίας» δεν είναι μακρυά ετυμολογικώς από την λέξι «πάπας» που τόσον έχει παρεξηγηθή εξ αιτίας της χρήσεώς της από τον επίσκοπο Ρώμης.

Τονίζω ότι ιερομόναχοι και έγγαμοι πρεσβύτεροι είμεθα ένα· άνευ διακρίσεως «αγιότητος». Είμαι παπάς, είσθε παπάδες. Είμαι πρεσβύτερος, είσθε πρεσβύτεροι.

«Μαμά, τή νύχτα ήρθε εκείνος o παππούλης»

(Από το βιβλίο του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»)

Το έτος 2004 ήλθα γιά προσκύνημα στην Ι. Μονή Σαγματά με τίς κόρες μου καί ό Γέροντας, π. Νεκτάριος, μας έδωσε ευλογία μιά είκονίτσα του αγίου Λουκά του Ιατρού μ' ένα κομματάκι άπ' τό φέρετρο του Αγίου.

Είμαστε άπό τή Θεσσαλονίκη. Τό βαπτιστήρι μας. ή Χριστίνα, τριών χρονών, παρουσίασε ένα πρόβλημα. Στην κάτω γνάθο, αριστερά, είχε ένα έξογκωματάκι κι έδειχνε μελανό. Οι γονείς τό πήγαν στον παιδίατρο, ο όποιος τους συνέστησε υπέρηχο, γιά νά δουν τί είναι. Ο υπέρηχος έδει­ξε ένα ογκίδιο καί ο γιατρός είπε πώς πρέπει νά αφαιρεθεί. Στό σπίτι έπεσε πανικός. Άρχισαν νά τό τρέχουν σέ διάφορους γιατρούς.