Ζητεῖται θαῦμα…

Τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα, 

ἀπὸ τὸ Περιοδικὸ «Παρακαταθήκη»,Ἰανουάριος 2016

Ἐδῶ καὶ καιρὸ ὁ τόπος μας βουλιάζει ὁλοένα καὶ πιὸ βαθιὰ μὲς στὴν ἀπόγνωση. Κυβερνήσεις ἀνεβοκατεβαίνουν, φέρνοντας ὅλες τους ἀνεξαιρέτως ὅλο καὶ πιὸ κοντὰ τὴν ἐκποίηση τῆς χώρας καὶ συνεχίζοντας μεθοδικὰ τὸ βασικὸ ἔργο τους, δηλαδὴ τὴν πνευματικὴ διάλυση αὐτοῦ τοῦ λαοῦ, μέσα ἀπὸ τὸ ἐπὶ δεκαετίες συστηματικὸ ξεχαρβάλωμα τῶν ἀξιῶν του, τῆς πίστης, τῆς γλώσσας καὶ τῆς παιδείας του. Ἑνὸς λαοῦ ποὺ περνᾶ τραγικὲς στιγμές, ὄχι μόνο λόγω τῆς οἰκονομικῆς κρίσης, ἀλλὰ πρωτίστως ἐπειδὴ χωρὶς πλέον ἱστορικὴ μνήμη, ἐθνικὰ ἀπονευρωμένος καὶ θρησκευτικὰ ἀποχρωματισμένος, ἔχει χάσει πιὰ τὰ πνευματικά του ἀντισώματα, αὐτὰ ποὺ τοῦ ἐπέτρεπαν νὰ ἐπιβιώνει καὶ νὰ ἀναγεννιέται σὲ οἰκονομικὰ ἢ πολιτικὰ πολὺ χειρότερους ἀπὸ τὸν σημερινὸ καιρούς.

«Πρωτοχρονιά με έναν μελλοθάνατο!»

Του Αντώνη Μακατούνη - (Από την εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια)

Σε λίγες ώρες το 2015 θα μας αποχαιρετήσει και το βράδυ της αλλαγής του χρόνου όλοι θα βρουν μια ζεστή αγκαλιά για να ευχηθούν «καλή χρονιά», με την προσδοκία για ένα καλύτερο αύριο, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα.

Τις πραγματικές δυσκολίες όμως τις αντιμετωπίζουν όσοι αυτές τις άγιες ημέρες βρίσκονται στα νοσοκομεία.

Οι άρρωστοι και οι ανήμποροι που περνούν επώδυνες στιγμές, με έντονο σωματικό πόνο, αλλά και οι συγγενείς τους, οι οποίοι βιώνουν τα τραγικά συναισθήματα της απόγνωσης και της απώλειας όταν χάνουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα. 

Τα ξύλα του παπά (Μία συγκλονιστική πραγματική διήγηση με κρυπτοχριστιανούς)

Πέμπτη τοῦ Πάσχα κι ὁ πάπα – Λευτέρης πρωΐ-πρωΐ φόρτωνε τό ζῷο του κι ἑτοιμαζόταν νά κατεβεῖ στήν Τραπεζούντα. Τήν ἴδια ὥρα ἀκούστηκαν οἱ πρῶτοι χτύποι τῆς καμπάνας. Ὁ συνεφημέριός του ὁ πάπα – Γαβριήλ φαίνεται πῶς εἶχε ἀϋπνίες. Χθές ἦταν ἡ σειρά του νά λειτουργήσει. Μετά πῆρε τά βουνά καί τά λαγκάδια νά μαζέψει ξύλα. Καί σήμερα νάτον ξημερώματα, ἕτοιμος νά κάνει τόν πραματευτή. Κανονικά ὄφειλε νά πάει στήν ἐκκλησιά. Τέτοια μέρα, ἀκόμη Πασχαλιά, ποῦ ξανακούστηκε νά λείπει ἀπ’ τή Λειτουργία! Ἄς ὄψονται, ὅμως, τά τόσα στόματα ποῦ περιμένουν στό σπίτι. Κάποιος ἔπρεπε νά νοιαστεῖ γιά τό καθημερινό τους…Ὀκτώ του ἔδωσε ὁ Θεός κι ἄλλα τρία ὁ Ἀναστάσης ὁ κουμπάρος του: Τή γυναῖκα του, τήν πεθερά του, τήν «κυρά – ντουλάπα», καί τόν κουνιάδο του, ποῦ δέν φτουρᾶ σέ δουλειά…

Ἔκανε τό σταυρό του καί ξεκίνησε…

Μία ημέρα στέρηση από την αμαρτία (Αληθινό περιστατικό)

Στις αρχές του ΙΘ΄ αιώνος, η Μονή του Αγίου Παντελεήμονος Αγίου Όρους, το Ρωσικό, που την εποχή αυτή είχε Έλληνες μοναχούς, ήταν πλήρως εγκαταλελειμμένη.

Η Ιερά Κοινότης, λοιπόν, το έτος 1803, αποφάσισε να διαγράψει το μοναστήρι από τον αριθμό των αγιορειτικών μονών, και απευθύνθηκε στον οικουμενικό πατριάρχη Καλλίνικο με ανάλογη αίτηση.
Ο πατριάρχης απέρριψε αποφασιστικά τέτοια πρόταση και έδωσε εντολή να φροντίσουν αμέσως για την εξεύρεση εμπείρου και πνευματικού ηγουμένου, στου οποίου τα χέρια θα παρέδιδαν όσο το δυνατόν γρηγορώτερα το κοινόβιο για να το ανασυγκροτήση.

Μόλις η Ιερά Κοινότης έλαβε γνώση της Πατριαρχικής αποφάσεως, επέλεξε και πρότεινε τον Έλληνα π. Σάββα, ηλικιωμένο ιερομόναχο της Σκήτης Ξενοφώντος, ο οποίος κατά τη γνώμη τους ήταν ικανός να αντεπεξέλθη στο έργο που επρόκειτο να του ανατεθή.

(Ο π. Σάββας τελικά με εντολή του Πατριάρχη πάει στην Κωσταντινούπολη και το κείμενο συνεχίζει ως ακολούθως) :

Ο αντιπαθητικός παπούλης

Κάποτε πολύ παλιά σε ένα μοναστήρι στο Όρος, πριν ακόμα η ανθρωπότητα μάθει τι είναι το ηλεκτρικό ρεύμα, ήταν μία μικρή αδελφότητα νέων κατά βάσει μοναχών με τον Γέροντά τους, ο οποίος ήταν και αυτός σχετικά νέος.

Μέσα σε αυτήν την αδελφότητα υπήρχε όμως και ένας μεγάλος σε ηλικία παππούλης. Ο παππούλης της ιστορία μας, λοιπόν, δεν έλεγε ποτέ καλημέρα και περπατούσε πάντα με κατεβασμένο το βλέμμα.

Ζουν οι ψυχές και μας βλέπουν!

Σ’ ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί ζούσε προ ετών ένας ιερέας ευλαβέστατος. Η ψυχούλα του ήταν γεμάτη στοργή για το ποίμνιό του και ειδικά για τους πονεμένους. Έφτασε όμως η μέρα που δοκιμάστηκε κι εκείνος και πόνεσε πολύ.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Από την Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου και κάθε μέρα στις 15:30 έρχεται στην Πειραϊκή Εκκλησία στο Συναξάρι της Εποχής μας ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Ελλάδα χωρίς σύνορα, Πατρίδα χωρίς μέλλον!

Έκανα αρκετή υπομονή. Με όλα και κυρίως με τον εαυτό μου. Άκουσα πολλά τις τελευταίες μέρες που με πλήγωσαν βαθειά σαν Έλληνα. Και πάλι έκανα υπομονή. Έζησα πολλά, είδα με τα μάτια μου πολλά τις τελευταίες μέρες. Από την πρώτη στιγμή ήθελα να μιλήσω, να διαμαρτυρηθώ, να φωνάξω… Έκανα υπομονή. Περίμενα να περάσει μία ακόμα μέρα. Πίστευα πως ο παράξενος αυτός εφιάλτης που ζούσα, θα τελείωνε. Λάθος μου. Όχι μόνο δεν τελείωσε, αλλά χειροτέρεψε. Και το πιο σημαντικό, ή καλύτερα το πιο τραγικό, είναι πως δεν είναι εφιάλτης αλλά πραγματικότητα.

Τι κερδίζετε αν τρώτε 3 χουρμάδες την ημέρα

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί ποτέ τι θα συνέβαινε στο σώμα σας αν αρχίζατε να τρώτε λίγους χουρμάδες κάθε μέρα; Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι οι χουρμάδες έχουν πολλά και ιδιαίτερα οφέλη για την υγεία.
Αν αρχίσετε να τρώτε μόλις τρεις χουρμάδες την ημέρα, δείτε τι αλλαγές θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε σταδιακά στο σώμα σας:

Μικρά μυστικά για μία ωραία σχολική χρονιά!

Η επιστροφή στο σχολείο σηματοδοτεί την έναρξη κάτι «νέου». Το παιδί απομακρύνεται από το ασφαλές οικογενειακό περιβάλλον και ταυτόχρονα εκτίθεται σε καινούρια και άγνωστα ερεθίσματα όπως μία καινούρια τάξη ή ένα νέος δάσκαλος. Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο για να προσαρμοστούν στα νέα αυτά δεδομένα. Πώς μπορούμε λοιπόν να κάνουμε ομαλή αυτή τη μετάβαση;