Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Η "Λουκία", οι διενέξεις και η ψυχική ταραχή μας...

Με αφορμή ένα κείμενο που διαβάσαμε στην πρωινή μας εκπομπή, λάβαμε διαφορα mail. Προκάλεσε αντιδράσεις, όμως το ζητούμενο πάντα παραμένει ένα: να μην ζημιωθεί η ψυχή μας. Δεν έχουμε τίποτα πιο σημαντικό. Η σύντομη απόψη του Νικόλα που μας την έστειλε μετά το τέλος της εκπομπής, θέτει τα πράγματα στη ουσιαστική βάση: π ρ ο σ ε υ χ ή ! 
 
Καλημέρα!

Άκουσα όλη την προσφώνηση του δεύτερου κειμένου και μπορώ να πω πως
ταυτίζομαι με την Λουκία. Η δικιά μου ιστορία κρατά από τον Ιούλη και με έχει κατασκανδαλίσει. 



Τα αποτελέσματα της καταπάτησης είναι πιο ορατά και εξοργιστικά και εκεί είναι το θέμα. Ο κατασκανδαλισμός μου στηρίζεται στην αποκατάσταση της δικαιοσύνης, ξεχνώντας πως ο Θεός μας είναι θεός αγάπης και δικαιοσύνης και κοιτώ να την αποδώσω μόνος μου.
Ξεχνώντας επίσης πως από πιτσιρικάς θυμάμαι πόσο πάσχουσα περίπτωση
είναι ο εν λόγω κύριος στην γειτονιά αυτή, με την βροντοφωνάρα του και με το παραμικρό να βρίζει τα ιερά και τα όσια.

Μετά από αρκετή και πολύμηνη εσωτερική μάχη, κατέληξα στο συμπέρασμα να αποκαταστήσω απλά την ζημιά που προκάλεσε στην κατοικία μας και να μην αφαιρέσω το αίτιο αυτής το οποίο ακόμα δεσπόζει εκεί προκλητικά.  Σκέφτηκα σε τι κυκεώνα αντιδράσεων μπορεί να μπούμε με αυτήν την πράξη και δεν το επιθυμώ. Αυτό που επιθυμώ είναι να μην απολεσθούν οι ψυχές μας γιατί μπορεί να μην του είπα κάτι πρόσωπο με πρόσωπο αλλά από πίσω του, του έχω σύρει χίλια μύρια και ότι μείνει ασυγχώρητο εδώ θα μείνει και στον ουρανό.

Λένε πως οι άνθρωποι δεν μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο αλλά ο κόσμος σε αλλάζει. Μα πως; Ο Κύριος δεν μας είπε πως είμαστε το αλάτι της γης; Δεν χρειάζονται παρά ελάχιστοι κόκκοι αλατιού για να νοστιμίσει ολόκληρο πιάτο! Πια θα είναι η διαφορά μου από όσους με αδικούν αν αντιδρώ με μνησικακία, εμπάθεια και εγωισμό; Καμιά απολύτως! Ίσα ίσα πιστεύω πως τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα και η συνείδηση μου θα με εξετάζει συνεχώς.

Κείμενα σαν και αυτό έρχονται στην κατάλληλη στιγμή και είναι μια μεγάλη σφαλιάρα για να έρθω σε μετάνοια και να συνειδητοποιήσω πως όλα μου τα ζητήματα πρέπει να τα αντιμετωπίζω με αγάπη και κατανόηση.

Προσευχή λοιπόν και για τις 2 πλευρές καθώς είναι το ίδιο πάσχοντες!

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Χωρίς να έχω ακούσει το συγκεκριμένο κείμενο , υποθέτω(απ΄το mail), ότιέχει να κάνει με τις σχέσεις καλής γειτονίας.Θα αναφέρω ένα προσωπικό μου βίωμα και ίσως να βοηθήσω.Πρίν από αρκετά χρόνια συκοφαντήθηκα από το οικογενειακό περιβάλλον της συζύγου μου και, οι συκοφαντίες είχαν να κάνουν με την "φερεγγυότητα" του χαρακτήρα μου.Πληγώθηκα , στεναχωρέθηκα , θύμωσα.Προσπαθώντας όμως να βιώνω στη πράξη την εν Χριστώ ζωή , άρχισα να ξεκαθαρίζω μέσα μου ότι θα έπρεπε να συμπεριφέρομαι αδιάφορα απέναντι στις "κατηγορίες" τους.Η καλύτερη απάντηση σε όλους αυτούς ήταν , είναι και θα είναι οι πράξεις , δηλ τα έργα μου.Το έχω καταφέρει σε μεγάλο βαθμό , με την βοήθεια του Θεού , να αλλάξω υπερ μου το αρνητικό κλίμα.Οπότε εγώ "σώζω" την ψυχή μου και αυτοί συσσωρεύουν κάρβουνα στο κεφάλι τους.Ελπίζω να βοήθησα.Ευχαριστώ.