Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Σκέψεις για όσα έγιναν χθες Κυριακή 12 Δεκεμβρίου 2010

Πραγματικά δεν έχουμε την παραμικρή διάθεση να σχολιάσουμε την εκδήλωση που έγινε στον Άγιο Παντελεήμονα Αχαρνών. Θα μεταφέρουμε μόνο λίγα στοιχεία. Πρώτον: από χθες, μα κυρίως σήμερα (Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου) λάβαμε δεκάδες τηλεφωνήματα που με αγανάκτηση τόνιζαν το απαράδεκτο του όλου εγχειρήματος, ζητώντας μας να πάρουμε θέση. Λάβαμε πολλά e-mail και αρκετά κείμενα σχετικά με το γεγονός αυτό. Δεν υπήρξε ούτε ένα θετικό, αλλά αντιθέτως όλα ήταν αρνητικά, κάποια πνιγμένα στο παράπονο, άλλα στην αγανάκτηση και άλλα στην οργή. Το δεύτερο στοιχείο: όλα τα κανάλια και οι σημερινές εφημερίδες παρουσίασαν με διθυραμβικό τρόπο (πρωτοσέλιδα σήμερα) και ενθουσιασμό το πρωτόγνωρο αυτό γεγονός. Και το τρίτο: στα πρώτα καθίσματα των επισήμων βρίσκονταν πολλοί επώνυμοι που παρέμειναν καθισμένοι με τρόπο που θύμιζε καφετέρια και εστιατόριο και όχι μία ενεργή Ορθόδοξη εκκλησία.
Δεν είμαστε σε θέση να προβούμε σε οποιοδήποτε σχολιασμό. Έχουμε προσωπική άποψη, που σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ταυτιστεί με δημόσια θέση ή με τη θέση του μέσου στο οποίο υπηρετούμε. Αλλά επειδή ο διάλογος ποτέ δεν βλάπτει, αλλά πάντα κάτι προσφέρει, επιτρέψτε μας μερικά προσωπικά σχόλια, ξεκινώντας από το αυτονόητο και το αυταπόδεικτο:
Ούτε οι παριστάμενοι, ούτε οι διοργανωτές της εκδήλωσης λειτούργησαν ως εκπρόσωποι ενός ενιαίου φορέα (είτε αυτό λέγεται Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, είτε Ελληνική Δημοκρατία). Συνεπώς με την παρουσία τους εξέφρασαν την προσωπική τους άποψη για το όλο θέμα. Σε μία λοιπόν ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία ο καθένας έχει συνταγματικά κατοχυρωμένο το δικαίωμα να λέει τη γνώμη του ελεύθερα και να καταθέτει την άποψη του για όλα τα θέματα. Αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα, κάποιοι φυσικά προσπαθούν να το περιορίσουν γιατί κρυμμένοι πίσω από καθεστωτικές αντιλήψεις για την άσκηση της όποιας εξουσίας διαθέτουν, δεν θέλουν να υπάρχει αντίλογος, κυρίως για άστοχες πράξεις ή λανθασμένες ενέργειες που είτε γίνονται άδολα είτε υπηρετώντας κάποιο σκοπό.
Η προσωπική μας άποψη: ένα δύσκολο και ακανθώδες ζήτημα που ολοένα και αυξάνει, όπως είναι το παράνομο μεταναστευτικό κύμα, ούτε λύνεται ούτε μπορεί να βοηθηθεί, έστω και στο ελάχιστο, από καλλιτεχνικές εκδηλώσεις ανεξαιρέτως ποιοι συμμετέχουν ή που παρουσιάζονται. Το όλο θέμα χρήζει ωριμότητας και βούλησης που φαίνεται προφανώς ότι λείπει από όσους συμμετείχαν στην εκδήλωση, αφού το όλο τόλμημα ήταν ένα πυροτέχνημα επικοινωνιακής ανάφλεξης με αμφίβολα ουσιαστικά αποτελέσματα. Είναι να λυπάσαι βλέποντας την εκκλησία ως χώρο εκδηλώσεων. Κάτι παρόμοιο έχει ξαναγίνει και στο παρελθόν φυσικά, με εξίσου αρνητικά σχόλια και μηδενικά αποτελέσματα. Θυμίζει όμως εποχές ψυχροπολεμικές και περιοχές του ανατολικού μπλοκ, τότε όπου οι εκκλησίες γινόντουσαν χώροι εκδηλώσεων, παραστάσεων, συναυλιών, κ.α. Ή ακόμα (για να μείνουμε στις μέρες μας) θυμίζει προτεσταντικούς ναούς σε Ευρώπη και Αμερική όπου τέτοιες εκδηλώσεις είναι συνηθισμένες. Μήπως να έδωσε τα φώτα του ο αγγλικανός προκαθήμενος κατά την πολυδιαφημισμένη παραμονή του πριν λίγες μέρες στη χώρα μας; Επίσης σαν θέαμα λυπηρό να βλέπεις τραγουδιστές και οργανοπαίχτες μπροστά από το τέμπλο και το κοινό να κάθεται σταυροπόδι… Ποιος μπορεί να μιλήσει για την ευπρέπεια του οίκου του Θεού πλέον, μετά τον ευτελισμό της έμπνευσης αυτής… Δυστυχώς περίτρανα αποδείχθηκε (για μία ακόμα φορά) ότι η κρίση την οποία διερχόμαστε είναι πρωτίστως ηθική και πνευματική.
Σαν τελευταίο σχόλιο ας κρατήσουμε την αγωνία των πολλών, αυτών που σιωπηλά δάκρυσαν και εσωτερικά αγανάκτησαν με αυτό που έβλεπαν. Όλοι οι άνθρωποι είναι παιδιά του Θεού. Δεν χωράει ούτε αμφιβολία ούτε παρερμηνεία σε αυτό. Όμως ο ίδιος ο Κύριος δεν μας έδωσε τον κανόνα; Αγάπη για όλους αλλά προσοχή σε ποιους δίνουμε τα Άγια; Παντού στον κόσμο η ορθόδοξη ιεραποστολή δεν γίνεται πρωτίστως ως ανακουφιστική φιλανθρωπία της αγάπης και εν συνεχεία ως γνωριμία με τον ένα και μόνο αληθινό Θεό; Χρειάστηκε ποτέ και πουθενά να παίξουν τραγούδια σε μία εκκλησία για να πείσουν τον κόσμο ότι η πίστη μας είναι αγάπη και ανεκτικότητα;

Παραθέτουμε στη συνέχεια μία επιστολή διαμαρτυρίας που μας ήρθε πολλές φορές και έχει ήδη από το Σάββατο (11 Δεκεμβρίου) αναρτηθεί σε πάρα πολλά blog.

«Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας, Σεβασμιότατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και Πάσης Ελλάδος: Σας υποδεχόμαστε με θλίψη, απογοήτευση, οργή, αγανάκτηση, ντροπή και αποτροπιασμό στην ψυχή μας αυτές τις άγιες ημέρες για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει πρωτίστως η χώρα μας και κατ’ επέκταση η πόλη μας και η γειτονιά μας. Απάνθρωπη και άδικη η τιμωρία, η περιφρόνηση, η εγκατάλειψη των γειτόνων μας, των συνανθρώπων μας, των Ελλήνων. Αδικαιολογήτως απούσα η παρουσία σας, η στάση σας, ο λόγος σας για αυτήν την οικονομική, πνευματική, κοινωνική, ηθική εξαθλίωση που έχει επιβληθεί σε εμάς τους Έλληνες και τις Ελληνίδες (και όχι τους φίλους και τις φίλες κε Πρόεδρε) από όλους τους πολιτικούς, σαφώς παρά την θέλησή μας.
Άνισος αλλά διαρκής και άοκνος ο αγώνας μας να κρατήσουμε παρόντα, όρθιο, ζωντανό, τον Ελληνισμό όχι της διασποράς αλλά της Χώρας μας, όχι στα πέρατα της Γης αλλά στον τόπο μας, στην Πατρίδα μας.
Έλληνες που παλεύουμε σκληρά με εντιμότητα και ήθος την άγρια, σκληρή καθημερινότητα μας , ολομόναχοι , εγκαταλειμμένοι , έχοντας εχθρό απέναντι μας ένα κράτος και μια εκκλησία , που υπεραμύνονται με υπερβάλλοντα ζήλο τα δικαιώματα των παράνομων εισβολέων στην χώρα αλλά που εγκληματικά αδιαφορούν για τα αυτονόητα δικά μας δικαιώματα.
Έλληνες και εσείς και μάλιστα Πρόεδρος αυτής της αμφίβολης και κατ’ επίφαση Ελληνικής (;) Δημοκρατίας και Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, στέκεστε σιωπηλοί μπροστά σε μια Αθήνα που βουλιάζει στο Ισλάμ της παρανομίας, της επαιτείας, της εγκληματικότητας, της ασέβειας , της βρώμας, της καταπάτησης κάθε ανθρώπινου δικαιώματος των Ελλήνων και άρθρου του Ελληνικού Συντάγματος, σε μια Αθήνα που μετετράπη σε τζαμί 2 φορές, σε μια Χώρα που είναι υπό κατοχή από παράνομους εποίκους που κατά τα άλλα, ναι είναι αξιολύπητοι, όπως όμως και εμείς.
Μπροστά σε μια κοινωνία χωρίς ηθικούς φραγμούς στο έγκλημα στη λεηλασία, χωρίς αρχές και αξίες, χωρίς ούτε ένα σημείο αναφοράς στο ορθό, το έντιμο, το νόμιμο, το ηθικό, το λογικό, το αξιοπρεπές.
Μα αξιότιμοι κύριοι, Άρχοντες της Πολιτείας και της Εκκλησίας, ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΨΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ για τους αξιολύπητους συμπατριώτες σας, για το ποίμνιο σας.
Για το ανελέητο μέχρι θανάτου ξύλο που τρώνε γέροντες και γερόντισσες, για την ληστεία μιας σύνταξης (που θέλουμε να πιστεύουμε ξέρετε τι σημαίνει), ενός σταυρού στο λαιμό, για την μάταιη προσπάθεια αγρυπνίας του παπά στην εκκλησία, που κανένας δεν μπορεί να παρακολουθήσει γιατί όλοι φυλακίζονται στα σπίτια τους με το που πέφτει η νύχτα.
Για τον κάθε αξιοθρήνητο καταστηματάρχη που με νύχια και δόντια προσπαθεί να επιβιώσει δίπλα στα παράνομα μαγαζιά των αλλοδαπών που χαίρουν της προστασίας των αρχών.
Για τον απελπισμένο γονιό που αναγκαστικά στέλνει το παιδί του στην τάξη των 28 αλλοδαπών παιδιών στο Δημόσιο Σχολείο, που ούτε την γλώσσα δεν ξέρουν.
Για αυτά τα καταδικασμένα ελληνόπουλα που δεν θα μάθουν ΠΟΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ, ήθη, έθιμα, παραδόσεις, αρχές και αξίες, αγωγή του πολίτη και που στο τέλος θα πάψουν να βλέπουν και την εικόνα του Χριστούλη (όπως λέγαμε μικρά παιδιά), γιατί τα παιδιά των ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ δεν πρέπει να προσβάλλονται και που αντί για πρωινή προσευχή θα τους μαθαίνουν να σκύβουν στα τέσσερα για να μάθουν τι είναι το μπαϊράμι (όπως πρόσφατα συνέβη σε σχολείο των Σεπολίων).
Για τα καταδικασμένα ελληνόπουλα που θα καταλήξουν ευνουχισμένοι Έλληνες χωρίς μνήμη και γνώση των μεγάλων αγώνων που δώσανε οι πρόγονοι μας για να κρατήσουν την Πατρίδα μας ελεύθερη και που αυτό το Υπουργείο, αυτό το κράτος, φροντίζει να τα ξεκόψει από κάθε τι που μας έκανε υπερήφανους στο παρελθόν και μας δυναμώνει για να οραματιστούμε και να διεκδικήσουμε το μέλλον.
Το μόνο που ζητάμε είναι να αρθείτε στο ύψος των περιστάσεων και έστω και τώρα να πράξετε το καθήκον σας, έναντι όλων αυτών που αντιπροσωπεύει το αξίωμα σας και η θέση σας και θέλουμε να πιστεύουμε και η συνείδηση σας, σαν άνθρωποι και κυρίως ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ.
Σας ευχαριστούμε για το χρόνο σας και σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το νέο έτος για όλους τους Έλληνες, τις Ελληνίδες και την Πατρίδα μας.»
ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ
AGIOSPANTELEIMONAS@GMAIL.COM THL. 6930 304 442

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πάει , φραγκέψαμε!!!!

Ανώνυμος είπε...

Κατά την ταπεινή μου άποψη ο ναός είναι μόνο οίκος Θεού και προσευχής και οτιδήποτε άλλο έστω και αν είναι για φιλανθρωπικό έργο δεν έχει λόγο να γίνεται εκεί. Αλλωστε υπάρχουν τόσα άλλα μέρη!

Ανώνυμος είπε...

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον ημάς.
Τι να πει κανείς!!!

Ανώνυμος είπε...

Ο Θεός να βάλει το χέρι του γιατί δυστυχώς εμείς απέχουμε πολύ από την ορθόδοξη πίστη και ζωή. Αυτό που βλέπουμε αυτές τις ημέρες και που μας συγκλονίζει βαθύτατα είναι ο "ξεπεσμός" ίσως και ο ξιπασμός των πολιτικών μας αρχόντων αλλά και των αρχιποιμένων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.
Άραγε πως θα διδάξουμε στα παιδιά μας την ευλάβεια που πρέπει να έχει ένας χριστιανός στους τόπους λατρείας δηλαδή μέσα στις εκκλησίες μας; Τί θα πούμε στα παιδιά μας;
Μήπως τελικά πρέπει να πάρουμε τα βουνά και να ζήσουμε σε έρημους τόπους μακριά από αυτούς τους εκκοσμικευμένους τσαρλατάνους;
Θεέ μου τί να κάνουμε; Πώς να πορευτούμε στο υπόλοιπο της ζωής μας όταν οι άρχοντες και οι ποιμένες μας, πλην ελαχίστων τελικά εξαιρέσεων, είναι όργανα του ανθρωποκτόνου διαβόλου;
Θεέ μου βοήθησέ μας και ελέησέ μας τους αμαρτωλούς.

Ανώνυμος είπε...

Επιτελους κ.Ιερωνυμε ξυπνηστε απο το ληθαργο σας.Παρων εισαστε κι εσεις!Μαζι με τους υπολοιπους συν-διασυρατε τον οικο του θεου.
Γινετε επιτελους ποιμεναρχης!Δεν διδαχτηκατε κατι απο τον προκατοχο σας???Δεν υπονοω τιποτε,απλως εκφραζω ενα ΤΕΡΑΣΤΙΟ παραπονο!
Συγνωμη για το υφος μου.