Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

Υστερόγραφο…

Η τρανή απόδειξη της έλλειψης Δημοκρατίας σήμερα επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά… Η Εκκλησία μας σήμερα τιμά τη μνήμη των πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και όπως κάθε χρόνο κάτω από τον ιερό βράχο της Ακροπόλεως έγινε Εσπερινός, εκεί που είχε πριν από 20 σχεδόν αιώνες μιλήσει στους Αθηναίους ο των Εθνών Απόστολος. Είχε μιλήσει στη Δημοκρατία των Αθηναίων για τον Άγνωστο Θεό… και τον άκουσαν!
Σήμερα, όμως, στη νέα Ελληνική Δημοκρατία η φωνή του λαού δεν ακούστηκε. Τα στενά περιορισμένα κομματικά συμφέροντα δεν επέτρεψαν στην αγωνία και την οργή του Λαού να ακουστεί μέσα στο Κοινοβούλιο. Αυτό που σήμερα συνέβη και που θα ολοκληρωθεί αύριο δεν είναι η σωτηρία της χώρας μας, που δήθεν χειροκρότησαν με ενθουσιασμό και ανακούφιση η εξ Ευρώπης εταίροι μας (τρομάρα μας!).
 Χειροκρότησαν και ανακουφίστηκαν με ενθουσιασμό γιατί οι 145 «αντιπρόσωποι» του λαού διασφάλισαν τα δικά τους συμφέροντα και την αποπληρωμή των δικών τους χρημάτων που κάποτε (μέχρι πρότινος δηλαδή) μας δάνειζαν αφειδώς, γνωρίζοντας την παθογένεια του Ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ήξεραν ότι αυτά που μας δάνειζαν τότε θα τα έπαιρναν αργότερα και με το παραπάνω και πως ακόμα κι αν έφτανε η χώρα στο σημείο που σήμερα βρίσκεται πάλι εκείνοι θα έβγαιναν κερδισμένοι… Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως μεγάλη γερμανική εταιρία χρύσωσε νόμιμα και παράνομα πολιτικούς και παράγοντες για να προωθήσει τα συμφέροντα και τα προϊόντα της… Μήπως το ξεχάσαμε κιόλας αυτό; Μήπως οι συντάκτες των γερμανικών περιοδικών πριν κακοποιήσουν το άγαλμα της Αφροδίτης της Μήλου θα έπρεπε να έχουν κρυφτεί γιατί με τα δικά τους βρώμικα και κρυφά μάρκα εξαγόρασαν μία ολόκληρη χώρα;
Σήμερα οι 145 έμειναν στην ιστορία… έγραψαν ιστορία υποθηκεύοντας για πάντα την Πατρίδα μας και απέδειξαν πως στη χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία σήμερα, το 2011 ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ δημοκρατία. Μόνο η κομματική πειθαρχία και όχι η ελευθερία της γνώμης… Μα δυστυχώς αυτό συνέβαινε πάντα στο δικό μας Κοινοβούλιο που θα έπρεπε να μετονομαστεί σε Κυνο-βούλιο. Πάντα πειθαρχούσαν στη γραμμή του κόμματος τα πιόνια της επαγγελματικής πολιτικής…
Σήμερα, ωστόσο, ένας βουλευτής που δεν βλέπει, φορώντας τα μαύρα του γυαλιά, έβαλε σε όλους μας τα γυαλιά… Γιατί εκείνος είδε πέρα από το απλό μικροκομματικό συμφέρον μία χώρα, ένα λαό και το μέλλον τους! Αυτόν τον βουλευτή που είχε το σθένος να υποστηρίξει τη γνώμη του, τον διέγραψαν από το κόμμα του, λίγες στιγμές αργότερα… Την ώρα που μία άλλη βουλευτής από την Πελοπόννησο αποφασίζοντας μόνη της να υποστηρίξει το νέο νόμο, έδειχνε πως ο Λαός μπορεί να είναι «πάντοτε ευκολόπιστος και πάντοτε προδομένος»…
Σήμερα, η Δημοκρατία στη χώρα μας ΔΕΝ υπάρχει. Την ώρα που με ονομαστική φανερή ψηφοφορία οι 300 αποφάσισαν για το μέλλον της  χώρας μας, απέδειξαν στην πράξη πόσο πολύ σέβονται τους θεσμούς. Η αίθουσα της ολομέλειας ΔΕΝ ήταν γεμάτη. Οι 300 έμπαιναν και έβγαιναν κατά βούληση. Άλλοι εισέρχονταν στην αίθουσα λίγο πριν ακουστεί το όνομά τους για να χαιρετήσουν από κάπου ένα ΝΑΙ και άλλοι μόλις το φώναζαν έφευγαν από την αίθουσα. Και οι πιο πολλοί όρθιοι να χαιρετάνε, να γελάνε, να φωνάζουν, να αδιαφορούν για τη διαδικασία της ψήφισης. Μάταια ο προεδρεύων τους παρακαλούσε να ησυχάσουν για να βοηθήσουν τη διαδικασία… Οι ανήσυχοι 300 δεν άκουγαν τίποτα.
Αυτό είναι το ΧΑΛΙ της πολιτικής στον τόπο μας. Αυτό είναι το χάλι των πολιτικών σήμερα. Και από αυτούς που συμπεριφέρονταν όπως εμείς, όταν πηγαίναμε στο σχολείο και κάναμε εκλογές για να βγάλουμε τον πρόεδρο της τάξης, από αυτούς περιμένουμε να σώσουν τη χώρα μας; ΛΑΘΟΣ ΜΑΣ!
Αυτοί δεν είναι σε θέση να σώσουν κανένα άλλο εκτός από το δικό τους «τομάρι». Αυτό απέδειξαν σήμερα. Και οι διαδηλωτές που για περισσότερες από 40 μέρες διαδήλωναν ήσυχα έξω από τη Βουλή σήμερα, όπως και χθες, όπως και πριν λίγες μέρες χάθηκαν εξ αιτίας 200 ή 300 σαματατζήδων που έκαιγαν και έσπαγαν το κέντρο της Αθήνας… Ναι αυτοί τα έκαιγαν και τα έσπαγαν και η Αστυνομία δεν έκανε τίποτα. Είναι Δημοκρατία αυτό;
Πολλοί λένε πως οι κουκουλοφόροι είναι βαλτοί και γι’ αυτό και η αστυνομία δεν τους μαζεύει… Δυστυχώς σήμερα αυτό αποδείχθηκε πάλι! Ανίκανοι πάνοπλοι αστυνομικοί ΔΕΝ έκαναν τίποτα για να σώσουν το κέντρο της Αθήνας. Αλλοίμονο, μόνο οι 300 να σωθούν. Αυτό είναι δημοκρατία στον τόπο μας. Να σωθούν αυτοί για να πεθάνουμε όλοι εμείς! Που είναι ο τουρισμός που τον περιμένουμε πως και τι; Διαβάζει τις ταξιδιωτικές οδηγίες, βλέπει τις εικόνες που τα διεθνή μέσα μεταδίδουν και ΔΕΝ έρχεται… Και ζημιωμένη πάλι βγαίνει η χώρα μας…
Η φωνή του κόσμου που δεν αντέχει άλλα επώδυνα μέτρα ΔΕΝ ακούστηκε στη Βουλή. Η βουλή των 300 κουκουλοφόρων όμως έμεινε ατιμώρητη! Η φωνή μιας χώρας που στενάζει δεν έφτασε στα αυτιά των 145 που ψήφισαν το απόλυτο ξεπούλημα της χώρας. Η εικόνα όμως των βουλευτών θα μας μείνει για χρόνια στη μνήμη…
ΔΕΝ τους χρειαζόμαστε τέτοιους βουλευτές. Δεν έχουμε ανάγκη τέτοιο Κοινοβούλιο. Οι 300 πήγαν εκεί για το συμφέρον του Ελληνικού Λαού και όταν θα ξαναγίνουν εκλογές θα πρέπει να τους στείλουμε σπίτια τους. Αυτοί ξεπούλησαν το ΣΠΙΤΙ μας, την Πατρίδα μας.
Τέτοια Δημοκρατία ΔΕΝ τη θέλουμε. Θα πρέπει επιτέλους να γίνει σεβαστή η γνώμη του Λαού και όχι των Ευρωπαίων που χάνουν τα χρήματα που μας έδωσαν και  τώρα μας δίνουν πάλι δάνεια (για να τους πληρώσουμε τα προηγούμενα δάνεια που μας είχαν δώσει).
Ας μας βοηθήσει ο Θεός… Όλοι μας κάναμε ό,τι μπορέσαμε για να γίνει έτσι η Ελλάδα. Οι επόμενες γενιές σε ποια Ελλάδα θα ζήσουν; Τον Απόστολο Παύλο, όταν μίλησε στην Αθήνα, τον άκουσαν στον Άρειο Πάγο. Του απάντησαν «ακουσόμεθά σου πάλιν περί τούτου»…
Τη φωνή του Λαού μας οι «προστάτες» δεν την άκουσαν σήμερα. Αλλά την αγωνία κι την οργή μας την έχει ακούσει σίγουρα ο Θεός και θα έρθει η στιγμή που οι σημερινοί 300 θα αναζητούν την ψήφο μας, αλλά θα είναι η δική μας ώρα να τους απαντήσουμε «ακουσόμεθα.. .πάλι».
Όπως ο Παύλος έφυγε τότε από τη δημοκρατική σύναξη των Αθηναίων, έτσι φέυγουμε και εμείς σήμερα από την ολιγαρχική κοινοβουλευτική δημοκρατία μας… Γιατί τέτοια δημοκρατία Δεν την έχουμε ανάγκη…  Σήμερα ήταν μία μαύρη πολιτικά μέρα για τον τόπο. Η ελπίδα μας μένει ΜΟΝΟ στο Θεό, που αν συνετιστούμε και προσευχηθούμε με πόνο ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ εγκαταλείψει…

Δεν υπάρχουν σχόλια: