Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019

Εὐθυμογράφημα περί τῶν προσεχῶν ἐκλογῶν


Γράφει ὁ Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος Κιλκίς

«Τήν πλιατσικολογίαν διεδέχθη ἡ φορολογία, 
καί ἔκτοτε ὅλος ὁ περιούσιος λαός ἐξακολουθεῖ νά δουλεύη 
διά τήν μεγάλην κεντρικήν, γαστέρα, τήν ὦτα οὐκ ἔχουσαν». 
Παπαδιαμάντης «Φόνισσα»

Φαρμάκια καταπίνουμε νυχθημερόν. «Καπνίζουν τά μάτια μας» ἀπό ὀργή βλέποντας καί ἀκούγοντας τήν περιρρέουσα εὐήθεια. Δέν γίνεται ἔτσι. Εὐτυχῶς πού μπαίνω καθημερινά στήν αἴθουσα καί ἀντικρίζω τήν χαρά τοῦ παραδείσου, τό γέλιο τῶν μαθητῶν μου. Δημοσιεύω ἕνα εὐθυμογράφημα, μήν τό πάρει κανείς στά σοβαρά, γιατί τό θέμα εἶναι μέν πολύ σοβαρό, ἀλλά, ὡς συνήθως, στήν χώρα τῆς «φαιδρᾶς πορτοκαλέας» οἱ ἄνθρωποι πού τό ὑπηρετοῦν εἶναι σπουδαιογελοῖοι. Ὑπακούω ἐξάλλου στήν παρότρυνση τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, πού συμβουλεύει ὑπέροχα: «Διεγέλα τά πάντα, γέλωτος ὁρῶν ἄξια τά τοῖς πολλοῖς σπουδαζόμενα» 

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Νά μήν τό μάθει κανείς!

Μία συγκινητική αληθινή ιστορία από τον μακαριστό Αρχιμ. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο. Τα λόγια μας, απλά περιττά...

Αὐτή τή στιγμή μοῦ ἔρχεται στή μνήμη μου τό παράδειγμα μιᾶς πολύ ἁπλῆς γυναίκας τοῦ λαοῦ, πού εἶχα συναντήσει στό ἐξωμολογητάριο, πρίν ἀπό πολλά χρόνια. Δέν τήν γνώριζα, οὔτε τήν γνωρίζω· οὔτε ἄν τή δῶ στό δρόμο θά τή θυμηθῶ. Θά πλησίαζε τά 70. Ἲσως νά τήν ἔχει καλέσει ὁ Θεός τώρα. 

Πάσχα στο Κοιμητήριο

Μπήκε στο σπίτι αργά το απόγευμα της Μεγάλης Τρίτης κατάκοπος και σκεφτικός. Ακούμπησε την τσάντα στον καναπέ και έριξε μια βιαστική ματιά τριγύρω. Τα δυο αγόρια ήταν μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Ήταν τόσο απορροφημένοι από το LOL, που δεν κατάλαβαν ότι κάποιος στεκόταν πίσω τους.
Πήγε στην κουζίνα. Στην πόρτα του ψυγείου υπήρχε ένα post it. «Είμαι στο κομμωτήριο. Βάλε να φας». Τα post it ήταν η τελευταία μορφή επικοινωνίας στα είκοσι χρόνια του γάμου τους.
Άνοιξε το φούρνο μικροκυμάτων. Διέκρινε ένα πιάτο με καλαμαράκια και πιλάφι. Τον ξανάκλεισε. Δεν είχε φάει, αλλά δεν πεινούσε.