Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

Εγκύκλιος επί του νόμου περί δωρεάς και μεταμοσχεύσεως οργάνων

Π Ο Ι Μ Α Ν Τ Ο Ρ Ι Κ Η Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ
ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ & ΦΑΛΗΡΟΥ
κ.κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
ΕΠΙ Του νομου 3984/2011 περι δωρεας & μεταμοσχευσεως οργανων
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΚΛΗΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ φιλοχριστον λαον ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΥΤΟΥ
Τέκνα μου ν Κυρί γαπητά καί περιπόθητα,
Μέ τόν Νόμο 3984/27.6.2011 πού ψηφίσθη πό τήν Βουλή τν λλήνων ρυθμίζεται, μέ ρχές πού πάδουν στήν διοπροσωπεία το Γένους μας καί τήν ερότητα τς νθρώπινης ζως, τό πολυσήμαντο θέμα τς δωρες καί μεταμοσχεύσεως τν νθρωπίνων ργάνων. κκλησία τς λλάδος πέβαλε κατά τήν διαβούλευση το ερημένου Νόμου θέσεις ρθοδόξου κκλησιαστικς βιοηθικς ο ποες προδήλως περιφρονήθησαν καί πομένως διά τό μέγιστο ατό θέμα καθηκόντως φείλομε νά νημερώσωμε τούς πάντας καί νά καταδείξωμε ο εράρχαι τήν καταφαν διάστασι το ψηφισθέντος Νόμου μέ τήν νθρώπινη ντολογία, τήν ρθόδοξη θεολογία καί τήν θεόσδοτη νθρώπινη λευθερία. ν συνεχεί τ συμβολ τς ργασίας εδικν, τοι τν Πανοσιολ. ρχιμανδρίτου-ατρο Λουκ Τσιούτσικα, Αδεσιμολ. Πρωτοπρεβυτέρου Στεφάνου Στεφοπούλου καί Πανοσιολ. Μοναχο Δαμασκηνο γιορείτου παρατηρομεν τι:
«Α'. Θεολογία - νθρωπολογία
1. Κατ τ διδασκαλία τς κκλησίας νθρωπος κατ τν φύση το εναι σύνθετο, μεικτό, ν. Πλάσθηκε κατ’ εκόνα κα μοίωσιν το Θεο κα ποτελεται π τν ψυχή, πο συνιστ τ πνευματικ μέρος το νθρώπου κα τν ντάσσει στν πνευματικ κόσμο, κα π τ σμα, μ τ ποο ντάσσεται στν λικό, ασθητ κόσμο. Εναι μείξη κα κράση πνεύματος κα λης, «σύνδεσμος τς ρατς κα οράτου φύσεως». Κα τ μν σμα εναι λικό, σύνθετο κα φθαρτό, δ ψυχ εναι «οσία ζσα, πλή, σώματος, σωματικος φθαλμος κατ' οκείαν φύσιν όρατος, λογικ τ κα νοερά, σχημάτιστος... θάνατος» (γ. ωάννης Δαμασκηνός). πομένως ψυχ το νθρώπου δν εναι πλ βιολογικ νέργεια το σώματος, πως εναι τν ζώων, τ ποία γι τν λόγο ατ εναι θνητόψυχα, δν πιβιώνουν μετ τν σωματικ θάνατο, λλ εναι κτιστή, οσία θάνατη μ δική της νέργεια. θάνατος δν εναι παντελς ξαφάνιση το λου νθρώπου, λλα χωρισμς τς ψυχς π τ σμα, τ ποο στ συνέχεια, φθείρεται κα διαλύεται, ν ψυχ ξακολουθε ν πάρχει κα ν νεργε· «Οχ ψυχ στιν ποθνήσκουσα, λλ δι τν ταύτης ναχώρησιν ποθνήσκει τ σμα» (Μ. θανάσιος).
2. Σχετικ μ τν χρόνο τς νώσεως τς ψυχς κα το σώματος κκλησία δέχεται τι δημιουργονται συγχρόνως· «μα δ τ σμα κα ψυχ πέπλασται, ο τ μν πρτον, τ δ στερον» (γ. ωάννης Δαμασκηνός). Ατ σχύει κα γι τν πλάση κάθε νέου νθρώπου· τ σμα κα ψυχ συνυπάρχουν «ξ κρας συλλήψεως». Συνεπς τ μβρυο εναι πλήρης νθρωπος, κ ψυχς κα σώματος, κα πρν π τν σχηματισμ κα τ λειτουργία το γκεφάλου. Ατ καταδεικνύει τι, χι μόνο γκεφαλικς θάνατος λλα κα παντελς λλειψη το γκεφά-λου δν συνεπάγονται τι ερισκόμενος στς καταστάσεις ατς νθρωπος παύει ν εναι μψυχο κα ζωνταν ν.
3. Σχετικ μ τ πο βρίσκεται κα πς νεργε ψυχ ο Πατέρες τς κκλησίας διδάσκουν τι ψυχ δν δρεύει σ συγκεκριμένο ργανο, λλ ερίσκεται σ λα τ σημεα το σώματος, ζωοποιοσα κα κινοσα τ μέλη. Κατ τν γιο Γρηγόριο Παλαμ ψυχ «συνέχουσα τ σμα, κα κτίσθη, πανταχο το σώματος στίν, οχ ς ν τόπω οδ' ς περιεχομένη, λλ' ς συνέχουσά τε κα περιέχουσα κα ζωοποιοσα τοτο, κατ' εκόνα κα τούτ' χουσα Θεο», κατ δ τν γιο ωάννη Δαμασκην «ργανικ κεχρημένη σώματι κα τούτ ζως αξήσεως τ κα ασθήσεως κα γεννήσεως παρεκτική».
4. Βιολογικ ζω χωρς τν παρξη τς ψυχς μέσα στ σμα δν νοεται. Στν περίπτωση ποκοπς, καταστροφς νεκρώσεως νς ζωτικο ργάνου, ποτε νθρωπος πιβιώνει μ ποστηρικτικς νέργειες, ξακολουθε ψυχ ν παραμένει συνδεδεμένη μ τ σμα κα ν νεργε σ λλα σωματικ ργανα. Στν κατάσταση το γκεφαλικο θανάτου ατρικ κατορθώνει μ τ βοήθεια τς τεχνολογίας ν διατηρε τ βιολογικ ζωή, φο πόλοιπος ργανισμός, πλν το γκεφάλου, λειτουργε. διατήρηση τς βιολογικς ζως προϋποθέτει τν παρξη τς ψυχς μέσα στ σμα κα δείχνει τι δν λύθηκε κόμη μεταξύ τους δεσμός, δν πισυνέβη δηλαδ ριστικς κα καθ' λοκληρίαν θάνατος. Συνεπς διακοπ τς ποστηρικτικς λειτουργίας, κόμη κα μ τν συγκατάθεση το σθενος, πολ περισσότερο λήψη ργάνων γι μεταμόσχευση π τος «γκεφαλικ νεκρούς», ποτελον νεργητικ πρόκληση θανάτου, ποία κατ τν κανονικ παράδοση τς κκλησίας σοδυναμε μ φόνο, κα μάλιστα σθενος κα νυπερασπίστου νθρώπου κατ' ναλογίαν πρς τν κτρωση τν μβρύων.
5. Εδικώτερα, κατ τν γιο Μάξιμο τν μολογητή, ψυχ φανερώνεται μ τ ν νεργε πάνω στ μέλη το σώματος, νάλογα μ τν δυνατότητα πο χουν. Κάθε σωματικ ργανο δέχεται κείνη τν ψυχικ νέργεια, τν ποία κ φύσεως χει τ δύναμη ν κφράσει. ταν δ κάποιο ργανο ποστε βλάβη, πλς παύει ν κφράζεται ντίστοιχη λειτουργία τς ψυχς. τσι, ταν στν γκεφαλικ θάνατο τ νευρικ σύστημα, σ ποικίλο βαθμό, δν λειτουργε, δν μπορομε βέβαια ν ντιληφθομε τς σκέψεις τ συναισθήματα, ατ μως δν ποκλείει τν παρξή τους στ χρο τς ψυχς. Τ περιεχόμενο τς συνείδησης παραμένει, στω κα ν πάρχει δυναμία ν κφρασθε. Στν «γκεφαλικ νεκρ» καταργεται μν προφορικς λόγος, χι μως νδιάθετος, οτε ο δηλοι λόγοι. Μ λλα λόγια, συνεχίζει ν «ργάζεται» νοερ του νέργεια.
6. Κατ τν γιο ωάννη Δαμασκην μέρος τς ψυχς, «τ καθαρώτατον», εναι νος, το ποίου μν οσία ερίσκεται στν σαρκικ καρδιά, χωρς ν περικλείεται π ατν σν σ γγεο, οτε πολ περισσότερο ν ταυτίζεται μ ατήν, λλ πλς τν χρησιμοποιε ς ργανο κα χημα, νέργειά του μως στν πεπτωκότα νθρωπο ερίσκεται στν γκέφαλο· στν κατ φύσιν νθρωπο πρέπει ν πανέλθει νέργεια το νο στν οσία της, στν καρδιά, στε ν παύσει διάχυση, ν νοποιηθε νθρωπος, γι ν μπορέσει ν νωθε μ τ Θεό.
7. Ατ πνευματικ καρδιά, « κρυπτός της καρδίας νθρωπος» (π. Πέτρος), εναι χρος στν ποο ναπτύσσεται λη πνευματικ ζω το νθρώπου, κε νοικε Χάρις το Θεο, δι ν τν καταστήσει «ναν το γίου Πνεύματος» (π. Παλος). κε οσιώνεται κα ποστασιοποιεται τ νθρώπινο πρόσωπο, τ ποο λοκληρώνεται,  ταν νθρωπος φθάσει στ «καθ' μοίωσιν». Εναι προφανές, τι σωτερικ ατ πνευματικ ζω το νθρωπίνου προσώπου, ζω συνειδητ κα χαρισματική, μπορε ν εναι νεξάρτητη π τν γκέφαλο κα τς λειτουργίες του.
8. πρς τος νθρώπους χριστιανικ γάπη εναι νιδιοτελής, συνειδητή, κα χει τν χαρακτήρα τς θυσίας. Δν κτιμται μ τν ντικειμενικ ξία το προσφερομένου μ τν ξία πο χει ατ γι τος ποδέκτες του, λλ μ τ πόσο στοιχίζει στν δότη προσφορά του, σύμφωνα κα μ σα διδάσκει Χριστς γι τ δίλεπτο τς χήρας, μ τ ἐὰν δηλαδ στερεται κανες κάτι πο το εναι χρήσιμο, ἐὰν θυσιάζει κάτι χρήσιμο ατός, γι ν φεληθε λλος. Ἐὰν μως «γκεφαλικ νεκρς» εναι νεκρός, προσφορ τν ποιωνδήποτε ργάνων του στερεται το χαρακτήρα τς γάπης, φ' σον ατ δν το στοιχίζει τίποτε, γιατί προσφέρει χρηστα γι' ατν ργανα, δν στερεται οτε θυσιάζει κάτι χρήσιμο γι τν αυτό του. Πρόκειται γι πράξη συμφεροντολογική, διοτελ κα γωιστική, διότι περιμένει κανες μοιβς κα νταπόδοση κ μέρους το Θεο, χωρς ν στερηθε ν θυσιάσει κάτι π τν αυτό του. ντίθετα ο ρετς τς θυσίας κα τς γάπης πρς τν πλησίον φαρμόζονται πόλυτα στν προσφορ ργάνων π ζντες δότες, ταν πρόκειται γι διπλ ργανα κα στούς πως καί στήν αμοδοσία. Προσφέρουν τότε θυσιάζοντες κα λαττούμενοι.
9. Δν πάρχει μέχρι σήμερα πόλυτη μοφωνία τν ατρν διεθνς γι τν «γκεφαλικ θάνατο». Πολλο ατρο χουν ναπτύξει γκυρη κα συγκροτημένη πιχειρηματολογία, περ το τι «γκεφαλικς θάνατος» δν συνιστ τν βιολογικ θάνατο. μπορε κανες ν ποκαταστήσει τ θέλημα το Θεο ν παρεμποδίσει τν θαυματουργικ πέμβαση τν γίων πρς πανόρθωση κα θεραπεία ποιασδήποτε σωματικς βλάβης, κόμη κα γκεφαλικς; Θ δεχθε κα θ νομιμοποιήσει κκλησία ναν διαφορετικ θάνατο π ατν πο διδάσκει π αἰῶνες, στηριζόμενη στν γία Γραφ κα στν Πατερικ Παράδοση, παρασυρόμενη π πισφαλες παραδοχς κα προσβάλλουσα τ «φοβερώτατον μυστήριον το θανάτου»; Θά κλείσωμε τά μάτια μας μπροστά στίς καταγεγραμμένες διεθνς νανήψεις θεωρουμένων ς γκεφαλικά νεκρν;
10. Χριστιανικ θική, δεχόμενη τν λήθεια τι κύριος τς ζως κα το θανάτου εναι μόνον Θεός, παινε κάθε ατρικ προσπάθεια, πρ τς θεραπείας τν πάσης φύσεως σθενειν· πιστεύουσα τι ζω εναι γαθ πέρτατης ξίας, περιμένει π τος ατρος ν ργάζωνται μέχρι τέλους πρς διάσωση τς ζως κάθε νθρώπου, στω κα νιάτως πάσχοντος κα ποφέροντος π τος πόνους, στω κα ἐὰν χουν νεκρωθε ζωτικά του ργανα, πως γκέφαλος. σθένεια κα πόνος παίζουν σπουδαο παιδαγωγικ κα σωτηριώδη ρόλο κα πρέπει ν ντιμετωπίζωνται μ πομον κα μπιστοσύνη στ θέλημα το Θεο.
11. ννοια τς «εκαζομένης συναινέσεως» το σθενος πού φευρίσκεται μέ τόν νέο νόμο καί εσάγεται κατά πρόδηλο παράβαση τν ρθρων 2 παραγρ. 1 καί 5 παραγρ. 1 το σχύοντος Συντάγματος τίθεται σέ σχύ πό 1/6/2013 καί ποτελε αθαίρετη κατάλυση τς λευθερίας το νθρωπίνου προσώπου. εκαζομένη συναίνεση βρίσκεται σέ πόλυτη ντίθεση μέ τήν δωρεά ργάνων ποία εναι ατόβουλη πράξη πού δέν εκάζεται πως δέν εκάζεται καί συναίνεση. εκαζομένη συναίνεση στιάζεται στόν λήπτη καί δικε τήν πράξη το δότη τόν ποο μεταμορφώνει πό πρόσωπο πού βίαστα δωρίζει σέ τομο πό τό ποο αθαίρετα φαιρομε καί δηγε σέ τραγική κκοσμίκευση πού θ διευκολύνη σέ περαιτέρω μφισβήτηση τν θικν φραγμν, σ σχετικοποίηση τν φθάρτων κα αωνίων ληθειν μ τν θεοποίηση τς πιστημονικς ρευνας κα σ ποκατάστα-ση τς ρθόδοξης π τν «μηχανιστικ νθρωπολογία».
Β' ατρικς θέσεις
1. ννοια το γκεφαλικο θανάτου, ποία τ πρτον εσήχθη στν ατρικ ρολογία κα πρακτικ τ 1968 π τν πιτροπ το Harvard, (Χάρβαρντ) κα τ κριτήρια διαγνώσεώς του εναι μεταβαλλόμενα μ τάση περιορισμο τους. τσι ρχικ περιελάμβανε τν κατάπαυση τν λειτουργιν λου του νευρικο συστήματος, κεντρικο κα περιφερικο. Τ 1981 πιτροπ μπειρογνωμόνων  του   Προέδρου τν ΗΠΑ μ τν νιαο ρισμ το θανάτου περιόρισε τν ννοιά του στ μ ναστρέψιμη παύση λων τν λειτουργιν το γκεφάλου, ν π τ 1973 στ Μ. Βρετανία κα π τ 1985 στν λλάδα γίνονται ποδεκτ τ κριτήρια τς Minnesota (Μιννεσότα), μ τ ποία γκεφαλικς θάνατος περιορίζεται στ μ ναστρέψιμη βλάβη το γκεφαλικο στελέχους.
2. Ο λόγοι ντικαταστάσεως τν κλασικν κριτηρίων προσδιορισμο το θανάτου, πο σαν μ ναστρέψιμη διακοπ τς ναπνευστικς κα καρδιακς λειτουργίας, μ τ κριτήριο το γκεφαλικο θανάτου μολογεται περίφραστα π τν πιτροπ το Harvard πς ταν
α) τι ο γκεφαλικς νεκρο σθενες ποτελον «φορτίο» γι τος οκείους κα τ νοσοκομεα κα
β) τι ἐὰν ξακολουθοσαν ν σχύουν τ παλαι κριτήρια το ρισμο το θανάτου, θ ταν δύσκολη πόκτηση ργάνων γι μεταμοσχεύσεις γιατί τά ργανα εναι χρηστα μετά τήν παύση τς καρδιακς λειτουργίας το δότη.
3. ννοια κα τ κριτήρια το γκεφαλικο θανάτου ρίζονται αθαίρετα· αθαίρετη εναι πίσης κα διάγνωσή του, κα πολλς φορς πισφαλής, μ ποτέλεσμα περιπτώσεις σθενν πο χαρακτηρίστηκαν γκεφαλικς νεκρο ν ποδειχθε κ τν στέρων τι δν ταν τέτοιοι στν πραγματικότητα καί νά νανήψουν.
4. Σ γκεφαλικς νεκρος πιτελονται πολλς λειτουργίες, πως· α) καρδι πάλλει ατομάτως, β) ο πνεύμονες νταλλάσσουν τ ξυγόνο κα τ διοξείδιο το νθρακος, γ) συνήθως πάρχει παρκς γγειακς τόνος, δ) μερικς φορς χορηγούμενη τροφ πέπτεται π τ γαστρεντερικ σύστημα, ε) τ κύτταρα φομοιώνουν τς θρεπτικς οσίες, στ) τ αμα κυκλοφορε κα πομακρύνει τ μεταβολικ προϊόντα π τ κύτταρα, ζ) τ παρ ποτοξινώνει τ αμα, η) ο νεφρο διατηρον τ σοζύγιο τν γρν κα τν λεκτρολυτν, θ) τ νοσοποιητικ σύστημα καταπολεμε τς λοιμώξεις, ι) ρισμένοι νδοκρινες δένες ξακολουθον ν λειτουργον. λα ατ καθς κα περίπτωση τν μβρύων, στ ποα δν χει κόμη σχηματισθε γκέφαλος, δείχνουν, σαφς τι κα χωρς τν γκέφαλο τ σμα μπορε ν εναι ζωντανς βιολογικ ργανισμός.
 5. συνείδηση (μ τν ατρικ ννοια) διακρίνεται στν γρήγορση κα στ περιεχόμενό της, λαττωμένη δ γρήγορση μποδίζει τν κτίμηση το περιεχομένου τς συνείδησης. πομένως στς περιπτώσεις γκεφαλικο θανάτου, στς ποες χει κατασταλε γρήγορση, δν μπορε ν λεχθε (τουλάχιστον πρς τ παρν) τίποτε γι τ περιεχόμενο τς συνείδησης. Τ ν θεωρονται δ νεκρο ατο πού ερίσκονται σ θεωρούμενη μόνιμη πώλεια τς συνείδησης, θ μποροσε ν δηγήσει στν φρικτ κατάσταση, τέτοιοι νθρωποι ν θάπτονται ν καίγονται, ν ναπνέουν μ τ δική τους ατόματη ναπνευστικ λειτουργία.
πομένως κα μ βάση τ σα προαναφέρθηκαν:
α) Διαπιστώνουμε τι «γκεφαλικς θάνατος» πού ρίζει νέος Νόμος ς θάνατο γιά τήν λήψι τν σωματικν ργάνων εναι μία κατάσταση ννοιολογικς κα διαγνωστικς ρευστή, λο δ κα περισσότερο μφισβητούμενη. Μλλον πρόκειται γι κλινικ κατασκεύασμα πο ξυπηρετε τν ποσυμφόρηση τν μονάδων ντατικς θεραπείας κα τν πόκτηση ργάνων γι μεταμόσχευση.
β) Κα ν κόμη μποροσε ν διαγνωσθε ναμφισβήτητα λοσχερς καταστροφ το γκεφάλου, ατ δν ταυτίζεται μ τν σωματικ θάνατο φο πάλλεται καρδιά.
γ) φ' σον σωτερικ συνειδητ ζω κα τ πρόσωπο διατηρονται, πως ο Χριστιανο πιστεύουμε, κα μετ τ θάνατο το συνόλου σώματος, δν χουμε κανένα λόγο ν δεχθομε τι ατ παύουν ν πάρχουν π νεκρώσεως μόνο το γκεφάλου (γκεφαλικο θανάτου).
δ) πομένως π γκεφαλικο θανάτου δν τίθεται θέμα συνειδητς ζως κα προσώπου λλ τ μόνο θέμα εναι ἐὰν ξακολουθε ν πάρχει συνάφεια ψυχς κα σώματος ποία μως (διατήρηση τς συνάφειας) καταδεικνύεται π τ ζω το πολοίπου σώματος.
ε) Γενικς ς φιλόστοργος μητέρα κκλησία το Χριστο εναι πρ τν μεταμοσχεύσεων πως καί πέρ τς αμοδοσίας, μάλιστα στήν Μητροπολή μας λειτουργε τράπεζα αματος μέ 600 φιάλες αματος προσφερόμενο δωρεάν σέ χοντας σχετική νάγκη. πειδ μως θεωρομε τος ερισκομένους στν κατάσταση το «γκεφαλικο θανάτου» σθενες κα χι νεκρούς, σεβόμενοι πλήρως τν ερότητα, σως κα κρισιμότητα γι τ αώνιο μέλλον, τν τελευταίων στιγμν τς ντεθεν το τάφου ζως των, δν μπορομε ν συμφωνήσουμε μ τν π ατος φαίρεση πρς μεταμόσχευση τν ζωτικν τους ργάνων καθ’ ν στιγμήν πάλλεται καρδία των. μόνη θικ κα κοινωνικ διάβλητη περίπτωση δωρες ργάνων γι μεταμόσχευση εναι π γιες δότες μεταμόσχευση στν νς π τ διπλ ργανα, μυελο τν στέων προκειμένου δ περ σθενν τραυματιν δοτν μεταμόσχευση σων μπορον ν μεταμοσχευθον μετ τν μόνιμη παύση τς καρδιοαναπνευστικς λειτουργίας».
Συνεπς παράδεκτος νομοθετική πρωτοβουλία τς Κυβερνήσεως πού δέν λαμβάνει π’ ψιν ατς τά νωτέρω καί πού εσαγάγει τήν λειτουργία διωτικν συμφερόντων Κέντρων Μεταμοσχεύσεων, μέ ,τι διοτελές ατό συνεπάγεται μς ποχρεώνει νά προτρέψωμεν τό πλήρωμα τς τοπικς κκλησίας, πρός διασφάλισι τς ερότητος τς ζως του νά προβ στίς σχετικές δηλώσεις στά ρμόδια Κέντρα ξυπηρετήσεως Πολιτν (Κ.Ε.Π.) τι δέν συναινε διά τήν φαρμογή σ’ατό το σχετικο Νόμου.
Μέ λη μου τήν γάπη
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
+ Πειραις ΣΕΡΑΦΕΙΜ
ΠΗΓΗ: http://www.imp.gr/Nea.htm

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Εξαιρετικη η εγκυκλιος!!!
Σαν ιατρος εψαχνα αυτον τον ξεκαθαρο λογο για να τοποθετηθω στις καθημερινες προκλησεις.
Την ευχη του Σεβασμιωτατου ας εχουμε