Συνολικές προβολές σελίδας

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

Δεν μπορείτε από τη μια στιγμή στην άλλη να κλείνετε σπίτια

Την Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011 δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΠΑΡΟΝ στην πρώτη της σελίδα ένα εύστοχο σχόλιο του εκδότη της Μάκη Κουρή. Καταγράφει την αλήθεια της πλήρης καταστροφής της χώρας από μία κυβέρνηση που υποτίθεται αγωνίζεται να την σώσει.
Την ίδια κυβέρνηση που δεν μερίμνησε και για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου μας τα σχολεία που ανοίγουν αύριο δεν θα έχουν βιβλία για τους μαθητές. Κανένα ενδιαφέρον για κανένα πολίτη δυστυχώς. Και με τα ημίμετρα που σκαρφίστηκαν απλά ανεβάζουν κι άλλο το κόστος παραγωγής. Διαβάστε το κείμενο της εφημερίδας…

Δεν μπορείτε από τη μια στιγμή στην άλλη να κλείνετε σπίτια

Τι άλλο από την απαγγελία θανατικής καταδίκης ήταν η απανταχούσα που έστειλε την Τρίτη το βράδυ ο εκτελών ουσιαστικά χρέη πρωθυπουργού κ. Βενιζέλος μια και ο κ. Παπανδρέου έχει αποσυρθεί...

Απολύσεις, λουκέτα, φόροι, ανατροπές έρχονται να γκρεμίσουν ό,τι έχτισε η κάθε οικογένεια χρόνια τώρα. Διαλύουν τα πάντα. Γενική διάλυση βάρεσε και το κράτος. Ταμπέλα για οριστικό ξεπούλημα, όσο όσο, έβαλε...

Δεν διαφωνεί κανείς ότι αρκετά πρέπει ν' αλλάξουν. Προνόμια να καταργηθούν. Να μη χωρίζουν ρυθμίσεις τους εργαζόμενους σε πατρίκιους και πληβείους. Κάποια στιγμή πρέπει η νομοθεσία που ισχύει στον ιδιωτικό τομέα να είναι η ίδια ακριβώς και στο Δημόσιο. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει από τη μια ώρα στην άλλη. Δεν μπορούν να καταστρέφουν σπίτια. Να αρπάζουν περιουσίες. Πάνω στις οποίες έχεις επενδύσει τα όνειρά σου, το αύριο των παιδιών σου.

Να ανοίξει το επάγγελμα του ταξιτζή. Από δω και μπρος. Δεν μπορεί, κύριε Παπανδρέου και κύριε Βενιζέλο, να τους ληστεύεις αυτά που είναι δικά τους. Το ταξί είναι η περιουσία του κάθε ταξιτζή. Με ιδρώτα και μόχθο, μέρα νύχτα στο τιμόνι, έφτιαξε κάτι στη ζωή του και έρχεσαι εσύ, κύριε Ραγκούση, και του λες ότι δεν αξίζει τίποτε, απαξιώνοντας την άδεια. Αυτό προόριζε να το αφήσει στα παιδιά του, να το πουλήσει για να προικίσει την κόρη του. Τώρα; Στην ψάθα... Για φούντο...

Πάνω από 200.000 απολύσεις στο Δημόσιο. Περισσεύουν, λέει. Να απολυθούν... Και μετά τι θα γίνουν όλοι αυτοί; Άνεργοι; Έχουν μετρήσει τις συνέπειες στην αγορά και την ύφεση, που 200.000 οικογένειες θα κόψουν δραματικά ό,τι μέχρι τώρα αγόραζαν;

Η ευκολία με την οποία όλο το Υπουργικό Συμβούλιο «ψήφισε» υπέρ της θανατικής ποινής σʼ ένα και μόνο συμπέρασμα οδηγεί. Ότι δεν έχουν καμιά επαφή με το τι συμβαίνει σε κάθε δρόμο του κέντρου της Αθήνας, στις συνοικίες, στις γειτονιές.

Δεν προλαβαίνεις να μετράς κλειστά μαγαζιά. Αυξάνονται οι ουρές στα συσσίτια. Η κατανάλωση στα σούπερ μάρκετ και τις λαϊκές πέφτει. Το βερεσέ στα ψιλικατζίδικα της γειτονιάς επέστρεψε...

Δύο χρόνια η χώρα όλη έχει βυθιστεί στην κατάθλιψη. Δεν υπάρχει παρέα, συντροφιά στο σπίτι που να κουβεντιάζει τίποτε άλλο από την αγωνία, το πού πάμε, για πόσο θα έχεις ακόμη δουλειά, πώς θα πληρώσεις τις επιταγές, τα νοικοκυριά τους λογαριασμούς.

Δύο χρόνια δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να κόβουν συνεχώς. Στερήσεις, περιορισμοί και εκεί που ψάχνεις για καμιά ελπίδα, νέος τυφώνας έρχεται να σαρώσει ό,τι έχει απομείνει... Και λες, καλά η Ιρλανδία και η Πορτογαλία πώς τόσο γρήγορα κατάφεραν να πάρουν την πάνω βόλτα; Απάντηση μήπως έχετε, κύριε Παπανδρέου;

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟΝ?

Ανώνυμος είπε...

... το ότι κάποιες «μερίδες» εργαζομένων δημοσίων υπαλλήλων αλλά και ελεύθερων επαγγελματιών (ταξιτζίδες, αγρότες και άλλοι) ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΑΝ ΕΝ ΓΝΩΣΗ ΤΟΥΣ πολλά... ΜΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ έναντι άλλων εργαζομένων (και ιδιαιτέρως των ιδιωτικών μισθωτών υπαλλήλων) τους καθιστά άμεμπτους ευθυνών;;;
(βλέπε, παράλογα επιδόματα / επιδοτήσεις χωρίς αντίκρισμα .../ φορολόγηση αυτοκινητιστών!!!)

Το απόστημα πρέπει να σπάσει και θα σπάσει!
Ο πόνος θα είναι αναπόφευκτος!
Μα πιο πολύ θα πονέσουν δυστυχώς, όσοι δεν ήταν και δεν είναι βολεμένοι!
Οι βολεμένοι θα φωνάξουν και θα χτυπηθούν σαν το κακομαθημένο παιδί που του έκοψαν απότομα τα γούστα του!

Γιατί τελικά, μάλλον ακόμα περισσότερο, γαλουχηθήκαμε στην νοοτροπία: Τα του Καίσαρα ... δικά μας, και τα του Θεού επίσης δικά μας!
Τόσο μα τόσο Εγωϊστές-Παρτάκιδες!!!(;;;)

Ευκαιρία λοιπόν, να προσγειωθούν τα κεφαλάκια μας και να αναζητήσουμε μέσα μας τί μας λείπει (πέραν των οικονομικών απολαβών και απολαύσεων); τί έχουμε ξεχάσει;


Συγχώρεσέ με αναγώστη αν σε πίκρανα, δεν ήταν πρόθεσή μου.
Κάποιες σκόρπιες σκέψεις και παρατηρήσεις για προβληματισμό.


Ο Κύριος ας μας ελεήσει!