Συνολικές προβολές σελίδας

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

Οι μετάνοιες κατά τον γέροντα Πορφύριο

Ευχαριστούμε για το όμορφο και διδακτικό κείμενο του γέροντος Πορφυρίου που μας στρείλατε. Σύντομο, ζωντανό και περιεκτικό!

πως κενος, τσι κα π τ πνευματικά του παιδιά, ζητοσε ν συνοδεύουν τς προσευχές τους μέ, σο μποροσαν, περισσότερες μετάνοιες.πειδ μως, μ τ χάρη πο εχε π τν Θεό, γνώριζε τι γ δν πραττα τν πιθυμία του, θέλησε ν μο μιλήσει γι τ θέμα ατό. λλά, εγενς πως ταν πάντα, δν θελε ν μ ρωτήσει εθέως, ἐὰν γ κάνω μετάνοιες. Κα γι ναν πρόσθετο μάλιστα λόγο, τι γ τότε μουν πολ νέος, ρχισε μ να ντελς, κατ’ μ σχετο μ τν προσευχή, θέμα κα συγκεκριμένα μο μιλοσε γι τ γυμναστικ κα τ εεργετικά της ποτελέσματα στν νθρώπινο ργανισμό.τσι, γι κάθε εδος σκήσεως, δικαιολογοσε πιστημονικ σ ποι σ ποι μέλη το σώματος φελε. Μ τν τρόπο ατ φτασε κα στος κοιλιακος μς κα στ σημεο ατ μ ρώτησε, ἐὰν γνωρίζω πς μπορομε ν δυναμώσουμε τος κοιλιακος μς.γώ, φυσικά, δήλωσα γνοια. Κα μως, μο λέει, πρεπε ν γνωρίζεις, φο εσαι πιστήμων. φο, μως, δν τ χεις πόψη, θ σο τ π γώ. Πρτα, μως, θ σ ρωτήσω κάτι: Κάνεις μετάνοιες;
-
φο τ γνωρίζετε, Παππούλη μου, τι δν κάνω, γιατί μ ρωττε; ταν πάντησή μου.
- Σ
ρωτάω γι ν τ βεβαιώσεις διος κα στ συνέχεια ν σο π, τι καλύτερη γυμναστική, γι τ δυνάμωμα τν κοιλιακν μυν εναι ο μετάνοιες! Μ γελς. τσι εναι. ταν κάνεις μετάνοιες, φελεσαι διπλά. Δηλαδ ο μετάνοιες φελον τν ψυχή, λλ παράλληλα κα τ σμα κείνου πο τς κάνει. ρκε ατς ν μ γίνονται γι τ δεύτερο.
Κα
μν ψυχ φελεται, γιατ μ τν τρόπο ατ ζητ τν συγχώρηση κα τ λεος το Θεο, τ δ σμα διότι, χωρς ν τ ξέρει πολς κόσμος, σκονται κατ τν πλέον ριστο τρόπο ο κοιλιακο μες. Ατ, βέβαια, δν τ λέγω στν κόσμο. Τ λέγω μόνο σ σένα, πο μ καταλαβαίνεις κα δν θέλω ν τ συζητήσεις μ λλους.μως, σο συνιστ ν κάνεις μετάνοιες, σες μπορες περισσότερες. ρχισε στν ρχ μ λίγες κα κάθε μέρα πο περν, ν προσθέτεις κα π ναν σταθερ ριθμό, μέχρι ν φθάσεις σ να σημεο, πο σ θ ντέχεις. ξάλλου, διος ργανισμς μς προειδοποιε γι τ ρια ντοχς του κα νάλογα καθορίζουμε κα τν ριθμ τν μετανοιν μας. στερα, δν εναι ποχρεωτικ ν φθάνουμε καθημεριν τν διο ριθμό. Ατ θ ξαρτηθε π πολλος παράγοντες. πως εναι ψυχικ διάθεση, κούραση κα τέλος γεία μας. κενο πο χει σημασία εναι ν ρχίσει κανες φενός, κα φ’ τέρου, ο μετάνοιες ν συνοδεύονται π πραγματικ μεταμέλεια, γι τ σα μαρτήματα χουμε διαπράξει κα ν ζητμε μ λη τ δύναμη τς ψυχς μας, ν μς συγχωρήσει Κύριος.κόμη, θ μπορούσαμε, καθ’ ν χρόνον κάνουμε τς μετάνοιες, ν λέμε κα τ “Κύριε ησο Χριστ λέησόν με”. συνδυασμς ατν τν δύο εναι ,τι καλύτερο μπορε ν γίνει. Κα Κύριος χι μόνο θ μς κούσει, λλ κα θ μς συγχωρήσει, ταν μάλιστα ατ δν το τ ζητμε μόνο μ τ χείλη, λλ π τ βάθη τς ψυχς μας, νεξάρτητα ν ψυχ ατ εναι κοντ στν Χριστ εναι μαρτωλ κα γκλωβισμένη μέσα στ δίχτυα το σαταν. Γιατί, πως λοι μας χουμε πόψη μας, ησος δν σταυρώθηκε γι τος πιστος κα ναμάρτητους, λλ γι τος πίστους κα τος μαρτωλούς. πατρ Πορφύριος συνόδευε πάντοτε τς προσευχές του μ πολυάριθμες μετάνοιες. Ατ κανε π παιδί. Βέβαια, τότε ταν περισσότερες σ ριθμό, σ σύγκριση μ κενες πο κανε, ταν λθε τ γρας, πού, δυστυχς γι κενον κα γι μς, τν συνόδευαν νίατες κα βασανιστικς ρρώστιες.
από  το "Ανθολόγιο Συμβουλών" γέροντος Πορφυρίου, σελ. 252-254

Δεν υπάρχουν σχόλια: