Συνολικές προβολές σελίδας

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2011

Τό μαντήλι τῆς μετάνοιας

ΟΤΑΝ βασίλευε εσεβής ατοκράτορας Μαυρίκιος τ(6ος α.), ζοσε στήν περιοχή τς Θράκης νας ρχιληστής.  Ατός εχε τρομοκρατήσει τόσο πολύ τούς κατοίκους, στε ο δρόμοι κατάντησαν διάβατοι.  Πολλοί στρατιτες καί ληστοδικτες προσπάθησαν νά τόν συλλάβουν, λλά χωρίς ποτέλεσμα. μαθε Μαυρίκιος, καί ποφάσισε νά στείλει στόν ρχιληστή τά προσωπικά του φυλαχτά. Ατή βασιλική χειρονομία, μαζί μέ σα καλά το μήνησε, φεραν τό ληστή, μέ τή συνέργεια καί το Θεο, σέ ντροπή καί μετάνοια. φησε τήν παλιά του ζωή, κατέβηκε πό τά βουνά καί πρόσπεσε στά πόδια το βασιλιά μετανοημένος.Δέν πέρασαν πολλές μέρες, καί ληστής ρρώστησε μέ πυρετό.  Τόν δέχθηκαν καί τόν περιέθαλψαν στό νοσοκομεο το γίου Σαμψών.  Μιά νύχτα νιωσε νά βαραίνει καί, βλέποντας τι φεύγει π’ τή ζωή, ξομολογήθηκε μέ δάκρυα στό Θεό τά μαρτήματά του, ζητώντας φεση καί λέγοντας:
Τό
-Δέν σο ζητάω, Φιλάνθρωπε, τίποτ’ λλο: Μόνο λέησέ με, τό ληστή, πως λέησες καί λλους σάν κι μένα.  Δέξου τοτο τό κλάμα τς τελευταίας μου ρας, πως δέχθηκες καί το ποστόλου σου Πέτρου.  Πότισε μέ τά δάκρυά μου τό σπόγγο τς εσπλαχνίας Σου, καί... σβσε μ’ ατό τίς μαρτίες μου...

Τόν κουγαν τή νύχτα κείνοι ο ρρωστοι πό τά πλαϊνά κρεβάτια νά λέει καί νά ξαναλέει τά λόγια ατά ρα πολλή, σφογγίζοντας μέ τό μαντήλι τά δάκρυά του, σπου παρέδωσε τό πνεμα.
Τήν ρα κείνη, ρχίατρος το νοσοκομείου, ν κοιμόταν στό σπίτι του, βλέπει σέ νειρο πολλούς δαίμονες νά πλησιάζουν στό κρεβάτι το ληστ μέ τά χαρτιά τν μαρτιν του. στερα βλέπει καί δύο φωτεινούς νδρες.
Ο δαίμονες φεραν ζυγαριά κι βαλαν στόν να δίσκο τά χαρτιά μέ τίς μαρτίες του. δίσκος ατός κατέβηκε πολύ χαμηλά, ν λλος νέβηκε στά ψη.
-μες δέν χουμε νά βάλουμε τίποτε, επαν μεταξύ τους ο δύο γγελοι.  Τί θά πομε; Δέν χει οτε δέκα μέρες πού παψε τούς φόνους καί τίς ληστείες.  Τί καλό ζητμε νά βρομε σ’ ατόν;
ν μιλοσαν τσι, ψαχναν στό κρεββάτι μήπως βρον κάτι καλό.  Κάποια στιγμή, νας γγελος βρκε τό μαντήλι το ληστ, μέ τό ποο σφόγγιζε τά δάκρυά του.
-Κοίτα, λέει τότε στόν λλο γγελο, ατό εναι τό μαντήλι τν δακρύων του. ς τό βάλουμε στήν λλη πλευρά τς ζυγαρις μαζί μέ τή φιλανθρωπία το Θεο, καί κάτι μπορε νά γίνει.
Μόλις τοποθέτησαν στόν ψωμένο δίσκο, κενος βάρυνε περισσότερο πό τόν λλον καί τά χαρτιά σκορπίστηκαν.
-Νίκησε φιλανθρωπία το Κυρίου μας! φώναξαν τότε μέ μιά φωνή ο γγελοι.  Καί παίρνοντας τήν ψυχή το ληστ, τήν νέβασαν στόν ορανό, ν ο δαίμονες φυγαν ντροπιασμένοι.
Ατά εδε γιατρός στόν πνο του, καί μόλις ξημέρωσε τρεξε στό νοσοκομεο, που βρκε τό ληστή νεκρό.  Τό σμα του ταν ζεστό, καί πάνω στά μάτια του ταν πλωμένο τό μαντήλι του, μουσκεμένο στά δάκρυα. φο πό τούς λλους σθενες πληροφορήθηκε λα τά σχετικά μέ τίς τελευταες του στιγμές, πρε τό μαντήλι του καί πγε στό Μαυρίκιο.  Το τό δειξε, κι φο διηγήθηκε λη τήν πόθεση, το επε:
-ς δοξάσουμε τό Θεό, εσεβέστατε βασιλιά. Εχαμε κούσει γιά τό ληστή πού σώθηκε μέ τήν μετάνοια πό τόν σταυρωμένο Βασιλιά.  Καί τώρα γνωρίσαμε ναν λλο ληστή, πού σώθηκε πάλι μέ τή μετάνοια, στά χρόνια τς δικς σου βασιλείας.

πόσπασμα π τ βιβλίο
«μφανίσεις κα θαύματα τν γγέλων» (σελ.150-152)
ερς Μονς Παρακλήτου
ρωπς ττικς 2007

Δεν υπάρχουν σχόλια: